Verslagen bijeenkomsten

verslag

Dingen die we niet weten...

Boekpresentatie Brand Portfolio and Brand Architecture Strategies

dinsdag, 30 juni 2009

Zo rumoerig en onrustig het op de afgeladen terrassen in de binnenstad van Amsterdam was, zo geboeid en geconcentreerd luisterde de zaal vol SWOCC-begunstigers in het Trippenhuis naar de presentatie van de Amerikaanse wetenschapper Susan Fournier.


De getalenteerde spreekster was speciaal overgevlogen voor de boekpresentatie van de nieuwste SWOCC-publicatie afgelopen dinsdagmiddag 30 juni 2009. Publicatie 49 Brand Portfolio and Brand Architecture Strategies, is het nieuwste boek van de hand van Giep Franzen, oprichter van SWOCC en tot gisteren ook bestuurslid. Zijn aftreden als bestuurslid en aantreden als beschermheer van SWOCC was reden voor een zeer speciale bijeenkomst.

De middag werd geopend door directeur a.i. Mary Hoogerbrugge. Zij maakte het publiek nieuwsgierig met de aankondiging dat het niet alleen publicatie 49 was die vandaag zou worden gepresenteerd. Maar voordat hier verder op werd ingegaan, volgde eerst een rondetafelgesprek. Giep Franzen trad in discussie met Esther Kouwenhoven (Philips) en Joost Augustijn (Rabobank). De vraag die centraal stond in het gesprek werd mooi gevisualiseerd door discussieleider en SWOCC-bestuurslid Roland van der Vorst: “Hoe maak ik van een bord spaghetti weer asperges?”
Orde creëren in de chaos van merken, submerken en labels: waar liggen de kansen en vooral, waar liggen de grenzen. Dat is wat publicatie 49 behandelt, en waar het in het gesprek om draaide. De twee sprekers legde het merkportfolio en de strategie van hun merk, beide een geheel andere merkarchitectuur, bloot. Philips, alom aanwezig corporate merk, en Rabobank, het verborgen moedermerk van een reeks ‘individuele’ merken, ondergingen de kritische blik van de meester in merkenland, Giep Franzen. Een heftige discussie volgde waarin vooral de merkstrategie van Philips stevig aan de kaak werd gesteld. Conclusies dat er een principe moet zijn waaraan alle producten of diensten van een merk moeten voldoen en dat merken hun grenzen moeten kennen, stillen de honger naar meer informatie over het onderwerp niet. Ook vanuit het publiek bleek merkarchitectuur een interessant vraagstuk waar nog urenlang over kon worden doorgedisussieerd. Gelukkig biedt SWOCC-publicatie 49 een uitkomst, voor de kennisvergaring en het verkrijgen van inzichten.

Na de pauze was de beurt aan Susan Fournier. Bejubeld om de sterke inzichten die zij wetenschap en praktijk in de afgelopen jaren heeft geboden, zette zij de diepere gedachte achter CRM (Customer Relationship Management) uiteen. De noodzakelijke overgang van Customer Equity naar Relationship Equity onderbouwde ze door een boeiende profielschets van verschillende klanten en hun merkrelatie. Duidelijk uit de presentatie werd dat merken meer nuance zouden moeten toebrengen in hun omgang met de verschillende klantrelaties.

Vanuit deze presentatie werd een bruggetje geslagen naar de relaties binnen SWOCC. Want niet in de laatste plaats behelsde de bijeenkomst een eerbetoon aan Giep Franzen. Zijn grens als bestuurslid was bereikt en vanaf nu is hij officieel beschermheer van SWOCC. Als dank voor zijn rol binnen SWOCC, zijn grensverleggende aanpak binnen wetenschap en praktijk en zijn functie als leermeester voor vele oud-SWOCC’ers, werd Giep publicatie 50 aangeboden: een Liber Amicorum. Edith Smit, oud-directeur en huidig bestuursvoorzitter van SWOCC, schetste kort hoe verschillend de bijdragen van 50 SWOCC-betrokkenen waren in de publicatie. Maar een duidelijke lijn in het boek was de grenzeloze nieuwsgierigheid naar kennis van Giep, en de dank hiervoor.

De pionier zelf sloot af met Donald Rumsfeld in een nieuw jasje. Er zijn dingen die we weten, waarvan we weten dat we ze weten. Er zijn dingen die we níet weten waarvan we wéten dat we ze niet weten. Zoals Giep het verwoordt, ‘Met dank aan de praktijk zijn dit de dingen waar SWOCC zich over buigt’. Dan zijn er de dingen die we níet weten, waarvan we ook níet weten dát we ze niet weten. Geheel in Giep-stijl voegt hij hier een laatste aan toe, een uitdaging voor zowel de wetenschap als de praktijk: Er zijn dingen die we niet weten, waarvan we denken dat we ze wél weten. De samenwerking tussen wetenschap en praktijk, zoals bij SWOCC, is dus nog hard nodig en de rol van Giep Franzen als beschermheer van SWOCC heeft zijn grens nog lang niet bereikt.

Media